مرگ پايان فرصت هاست !!؟
مرگ پايان فرصت هاست !!؟
إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ ( سوره لقمان آيه 34)
بدرستي كه نزد الله است علم قيامت و فرو ميفرستد باران را و ميداند آنچه در رحم هاست و نمي داند هيچ نفسي كه چه كسب مي كند فردا و نمي داند هيچ نفسي به كدام زمين ميميرد ، بدرستيكه الله داناي آگاه است .
شايد فردا و شايدم همين امروز و شايدم تا دقايقي ديگر رخ بدهد ، زماني كه نفس از نهانگاه خود بيرون نيايد و زمانيكه ملك الموت براي گرفتن جان بنده حاضر شود . ! آيا آن لحظه خوشحاليم ؟! يا مي گويم كاش يك فرصت ديگر هم داشتم ؟! آيا آن موقع فرشته مرگ به آساني جانمان را مي گيرد !! يا با سختي نفس را از جان قطع مي كند .؟!!
آيا تا به حال فكر كرده ايم ، مرگ چقدر به ما نزديك است ؟ آيا تا به حال به مردن خود فكر كرده ايم ؟ آيا به دنبال مرگ عادي هستيم يا مرگ با عزت را مي طلبيم ؟!
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلاَّ بِإِذْنِ الله كِتَابًا مُّؤَجَّلاً وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ (ال عمران آيه 145)
نمي باشد مر نفسي را بميرد مگر به اذن الله ، سرنوشتي است نوشته شده و هركه
مي خواهد ثواب دنيا را مي دهيمش از آن و هركه مي خواهد ثواب آخرت را مي دهيمش از آن به زودي جزا دهيم شكر گذاران را .
زمان مرگ هر فرد مانند زمان قيامت نامشخص و نامعلوم است و به واقع خداوند وعده داده قيامت نزديك است به خاطر وجود مرگ است زيرا با مرگ خود تا زمان قيامت به خوابي فرو مي رويم كه از آن آگاه نيستيم ، به واقع مرگ ما همان قيامت ما هست زيرا فاصله اي بين مرگ و قيامت وجود ندارد .
براي روشن شدن اين موضوع خداوند مثل اصحاب كهف را در قران نشانه اي براي ما قرار داده است . وقتي اصحاب كهف بعد از 309 سال از خواب بيدار شدن از يكديگر مي پرسيدند :چه مدت خوابيده ايم؟؟ :
وَكَذَلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَا أَزْكَى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا ( سوره كهف آيه 19)
اينگونه آنها را (از خواب) برانگيختيم تا از يکديگر سؤال کنند؛ يکى از آنها گفت: «چه مدّت خوابيديد؟!» گفتند: «يک روز، يا بخشى از يک روز!» (و چون نتوانستند مدّت خوابشان را دقيقاً بدانند) گفتند: «پروردگارتان از مدّت خوابتان آگاهتر است! اکنون يک نفر از خودتان را با اين سکّهاى که داريد به شهر بفرستيد، تا بنگرد کدام يک از آنها غذاى پاکيزهترى دارند، و مقدارى از آن براى روزى شما بياورد. امّا بايد دقّت کند، و هيچ کس را از وضع شما آگاه نسازد...
در واقع مرگ به مانند خواب به سراغ ما انسانها مي آيد و به خوابي ابدي فرو مي رويم كه شايد چند ميليون و ميليارد سال طول بكشد اما از نظر آنكه در خواب مرگ است شايد يك ساعت هم نگذشته باشد . همانطور كه اصحاب كهف 309 سال به نظرشان يك روز يا نصفي از روز آمده بود ، در روز قيامت ما انسانها با همان حال برانگيخته مي شويم در حالي كه آگاهيم چه بوديم و چه كرده ايم .
مثال ديگري كه مرگ انسانها را به مانند يك خواب طولاني ترسيم كرده است كه از اين خواب طولاني آگاه نمي شويم ، در سوره بقره آيه 259 است :
أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىَ يُحْيِي هََذِهِ اللّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللّهُ مِئَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِئَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ وَانظُرْ إِلَى العِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
يا همانند کسى که از کنار يک آبادى (ويران شده) عبور کرد، در حالى که ديوارهاى آن، به روى سقفها فرو ريخته بود، (و اجساد و استخوانهاى اهل آن، در هر سو پراکنده بود؛ او با خود) گفت: «چگونه خدا اينها را پس از مرگ، زنده مىکند؟!» (در اين هنگام،) خدا او را يکصد سال ميراند؛ سپس زنده کرد؛ و به او گفت: «چهقدر درنگ کردى؟» گفت: «يک روز؛ يا بخشى از يک روز.» فرمود: «نه، بلکه يکصد سال درنگ کردى! نگاه کن به غذا و نوشيدنى خود (که همراه داشتى، با گذشت سالها) هيچگونه تغيير نيافته است! (خدايى که يک چنين مواد فاسدشدنى را در طول اين مدت، حفظ کرده، بر همه چيز قادر است!) ولى به الاغ خود نگاه کن (که چگونه از هم متلاشى شده! اين زنده شدن تو پس از مرگ، هم براى اطمينان خاطر توست، و هم) براى اينکه تو را نشانهاى براى مردم (در مورد معاد) قرار دهيم. (اکنون) به استخوانها(ى مرکب سوارى خود نگاه کن که چگونه آنها را برداشته، به هم پيوند مىدهيم، و گوشت بر آن مىپوشانيم!» هنگامى که (اين حقايق) بر او آشکار شد، گفت: «مىدانم خدا بر هر کارى توانا است».
ما انسانها با اينكه مي دانيم مرگ همسايه ديوار به ديوار ما هست ، اما چرا براي فرصت هاي كه در حال گذر است و هر ثانيه وهردقيقه آن ما را به لحظه مرگ نزديك مي كند ، زمانيكه ديگر فرصتي براي جبران هيچ كاري نيست ، تلاش نمي كنيم !؟ چرا اين همه نافرماني الله را مي كنيم ؟! چرا غافليم ؟! به راستي براي لحظه هاي كه در حال گذر هست چه بايد كرد ؟! براي عمري كه در حال سپري شدن است چه بايد كرد ؟
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ( ال عمران آيه 102)
اى کسانى که ايمان آوردهايد! آن گونه که حق تقوا و پرهيزکارى است، از خدا بپرهيزيد! و از دنيا نرويد، مگر اينکه مسلمان باشيد!
نباشيم مانند مردمي كه آرزوي مرگ و رهاي از اين دنيا را مي كردند اما وقتي فرشته مرگ به سراغشان آمد اندوهگين و ناراحت بودند :
وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ( ال عمران آيه 143)
شما مرگ را، پيش از آنکه با آن روبهرو شويد، آرزو مىکرديد؛ سپس آن را با چشم خود ديديد، در حالى که به آن نگاه مىکرديد .
بيايد تا قبل از آنكه دير شود به حساب خود برسيم ، قبل از آنكه به حسابمان برسند !!!.
وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا
و سلام بر من، در آن روز که متولّد شدم، و در آن روز که مىميرم، و آن روز که زنده برانگيخته خواهم شد!»